چشم هایت

چشمانت را

پر از بهانه‌ی زیستن خواهم کرد

با شکوفه‌های تک درخت خانه‌ام

در هر بهار

و برایت خواهم گفت

که یقین

راه درازی است

و گــاه

به کوتاهی یک آه ...     ناهید عباسی

 

/ 0 نظر / 61 بازدید